කන්ද උඩින් පතිත වූ ස්වර්ණමය පරෙවියා

කන්ද උඩින් පතිත වූ ස්වර්ණමය පරෙවියා

පුරාණ කාලයේ, හිමාලය කඳුකරයේ, ඝන වනයකින් වට වූ සුන්දර නිම්නයක, 'අරවින්ද' නම් බෝසත් රජෙක්, තම අගමෙහෙසිය සමඟ ඉතා සතුටින් රාජ්‍ය පාලනය කළේය. ඔහු ධර්මිෂ්ඨ, දයානුකම්පාවන්ත පාලකයෙකු වූ අතර, ඔහුගේ යටත්වැසියන් ඔහුට මහත් සේ ගරු කළහ. දිනක්, රජතුමා උදෑසන රාජකීය උද්‍යානයේ විනෝද වන විට, අහසින් රන්වන් පැහැයෙන් දිලිසෙන පරෙවියෙකු කඩා වැටුණේය. එහි අලංකාරය රජුගේ සිත් වශීය. පරෙවියාගේ සුන්දරත්වය, රන්වන් පැහැය, සහ එහි අලංකාර පියාපත් රජුගේ සිතට මහත් කුතුහලයක් එක් කළේය. ඔහු වහාම සේවකයන්ට අණ කළේ, එම පරෙවියා ගෙන එන ලෙසයි. සේවකයෝ වහාම ගොස්, ඉතා පරිස්සමෙන්, එම ස්වර්ණමය පරෙවියා රජු ඉදිරියට ගෙනාවේය.

පරෙවියා, රජු ඉදිරියේ, බියෙන් හා භීතියෙන් වෙව්ලමින් සිටියේය. එහි රන්වන් පැහැය, තවමත් එහි සිරුරේ දිලිසෙමින් පැවතුණි. රජු, එහි සුන්දරත්වය දෙස බලා, 'අහෝ, මේ මොනතරම් අලංකාර පක්ෂියෙක්ද! මගේ රාජධානියේ මෙවැනි සුන්දරත්වයක් මම කවදාවත් දැක නැත.' යැයි කීය. ඔහු අනුකම්පාවෙන් පරෙවියාගේ හිස අතගා, 'බිය නොවනු මැනව. මා ඔබ හා කිසිදු හානියක් නොකරමි. ඔබ කවුද? ඔබ මෙතැනට පැමිණියේ කෙසේද?' යැයි ඇසීය. පරෙවියා, තම කටහඬ හැකිලවා, 'මහරජ, මා යනු ස්වර්ගයේ සිට පැමිණි, ස්වර්ණමය පරෙවියෙකි. මාගේ රජධානිය, මේ කඳුකරයේ ඉහළින්, අදෘශ්‍යමාන මන්ත්‍ර බලයෙන් ආරක්ෂා වී ඇත. මා අද, මාගේ නිවසට යන විට, මාගේ පියාපත්වලට යම් හානියක් වී, මා මෙතැනට කඩා වැටුණෙමි. මාගේ පියාපත්වල ලේ ගලමින් තිබේ.' යැයි පැවසීය.

රජු, පරෙවියාගේ දුක්බර කතාව අසා, ඉතා කනගාටු විය. ඔහු වහාම තම රාජකීය වෛද්‍යවරුන් කැඳවා, පරෙවියාට ප්‍රතිකාර කරන ලෙස අණ කළේය. වෛද්‍යවරු, රජුගේ අණ පරිදි, ඉතාම ප්‍රවේශමෙන්, පරෙවියාගේ තුවාල සුවපත් කිරීමට පටන් ගත්හ. ඔවුන් ඖෂධ පැලෑටි, තෙල් වර්ග, සහ ඖෂධීය ආලේපන භාවිත කළහ. රජු, ස්වයං, පරෙවියා අසල සිට, එහි සුවය ගැන විමසා සිටියේය. ඔහු පරෙවියාට හොඳ ආහාර, පිරිසිදු ජලය, සහ සුවපහසු විවේකයක් ලබා දුන්නේය. ඔහුට ස්වර්ණමය පරෙවියා කෙරෙහි අසීමිත ප්‍රේමයක් ඇති විය. දිනෙන් දින, පරෙවියාගේ සුවය වේගවත් විය. එහි රන්වන් පැහැය නැවතත් දිලිසෙන්නට පටන් ගත්තේය. එහි පියාපත්, ශක්තිමත් හා සුවපත් විය.

පරෙවියා සම්පූර්ණයෙන්ම සුවපත් වූ පසු, එය රජුගේ අතට පැමිණ, 'මහරජ, ඔබ මා කෙරෙහි දැක්වූ අසීමිත කරුණාව හා දයාව වෙනුවෙන් මා ඔබට කෘතඥ වෙමි. මාගේ ණය ගෙවීමට මා සතු කිසිවක් නැත. නමුත්, මම ඔබට ස්වර්ගීය ත්‍යාගයක් ලබා දීමට කැමැත්තෙමි. මගේ රජධානියේ, මාගේ පියාපත්වලින් වැටුණු රන්වන් දූවිලි, ස්වර්ණමය ධාන්‍ය බවට පත්වේ. මාගේ සුවය නිසා, මාගේ පියාපත්වලින් වැටුණු එම දූවිලි, මෙම රන්වන් ධාන්‍ය බවට පත්ව ඇත. මේ ධාන්‍ය, ඔබගේ රාජධානියට අසීමිත ධනය ගෙන එනු ඇත. මගේ ණය, ඔබගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය හා දයාව මගින් සපුරාලනු ඇත.' යැයි කීය. ඉන්පසු, පරෙවියා, තම රන්වන් පියාපත් විදහා, අහසට නැග, ස්වර්ගීය ලෝකය වෙත පියාඹා ගියේය. රජු, අතේ තිබූ ස්වර්ණමය ධාන්‍ය දෙස බලා, තම හදවත සතුටින් පිරී ගියේය. ඔහු එම ධාන්‍ය, තම යටත්වැසියන් අතර බෙදා දුන්නේය. ධනය, රාජධානිය පුරා පැතිර ගියේය. රජු, පරෙවියාගේ ත්‍යාගය, තම ධර්මිෂ්ඨ හා දයානුකම්පාවන්ත පාලනය තුළින්, තම සැබෑ ණය ලෙස සැලකුවේය.